Sve vesti
Foto iz članka: KurirKo je ipođakon i evo zašto ima posebno mesto u crkvi i tokom službe: Vladimir Jelić, bliski saradnik patrijarha, koji je nastradao u požaru, bio je ipođakon
Pregled vesti
Zajednički tekst
Rečenice koje prenose svi mediji.
Iza sebe je ostavio suprugu Ivanu i četvoro dece: sinove Andreja i Marka, i ćerke Irinu i Milicu.
Ceo uporedni tekst39 samo u jednom
Tekst iz 2 članka. 1 rečenicu prenose svi, u jednoj se razlikuju.
Još 38 rečenica koje prenosi samo po jedan medij
Vladimir Jelić, upravnik Patrijaršijskog dvora i bliski saradnik patrijarha Porfirija, koji je preminuo od povreda zadobijenih u požaru pre nedelju dana, bio je po činu u crkvi ipođakon, kako je saopštila Srpska pravoslavna crkva.
Ovaj pojam mnogima je napoznanica i mnogi su ga sa ovom tragičnom vešću prvi put i čuli za ipođakona.
U pravoslavnoj crkvi postoje, još od apostola ustanovljena, tri čina (stepena) sveštenstva, i to: episkopski (vladičanski), sveštenički i đakonski.
Svi ostali, kako je objašnjeno na sajtu Hrama Svetog Save, izvedeni iz ova tri osnovna stepena.
Đakoni nemaju pravo vršenja svetih tajni, nego pomažu svešteniku u toku tih obreda, a arhiđakoni i protođakoni su "stariji među braćom svojom".
- Posebno mesto među đakonima zauzimaju ipođakoni, to su đakoni koji učestvuju u bogosluženju uz episkopa.
Na arhijerejskoj službi drže skut episkopove odežde, pružaju umivaonicu kod pranja ruku, dodaju sveće kojima episkop blagosilja narod i dr. - piše na sajtu Hrama.
Jedno od zaduženja ipođakona je i da episkopu stavlja orleca pod noge, a orlec je okrugli tepih sa slikom orla koji leti iznad grada, a na kome može da stoji samo vladika.
Sveće koje episkopu dodaje su zapravo dikirije (svećnjak sa dve sveće) i trikirije (svećnjak sa tri sveće).
Objašnjavajući crkvenu jerarhiju na sajtu Pravoslavlje se najpre objašnjava da se posvećenje u niže crkvene stepene naziva hirotesija - polaganje ruke, te da zapravo ipođakon spada u jerarhiju hirotesije.
- Hirotesija se ne obavlja u oltaru, nego na sredini hrama.
Može biti izvršena i izvan liturgije.
Niko ne može biti posvećen u više stepene crkvenog klira, ako prethodno nije prošao niže - piše na ovom sajtu.
Čtec ili pojac je najniži stepen klira, a ipođakon je sledeći stepen niže crkvene jerarhije, koji je objašnjen ovako na Pravoslavlju:
- Posvećenje se obavlja tako što arhijerej blagosilja orar (stiharni pojas), a onaj koga posvećuju celiva pojas i ruku arhijereja, nakon čega ga opasuju.
Pošto njegova služba predstavlja službu anđela, orarom se opasuje krstoliko, što simbolizuje krila kojima se prekrivaju heruvimi.
Onda arhijerej blagosilja rukom po glavi onoga koga posvećuju, položi ruku na njegovu glavu i čita molitvu.
Iza toga, novoposvećenom pružaju lavor i peškir, on sipa vodu i daje arhijereju da opere ruke, celiva ruku arhijereju, a onda ga odvode kod pevnice, gde čeka do heruvimske pesme, čitajući u sebi molitve.
Upravnik Patrijaršijskog dvora u Beogradu i ipođakon Vladimir Jelić preminuo je u Univerzitetskom kliničkom centru Srbije (UKCS) od posledica teških povreda zadobijenih u stravičnom požaru koji je 23. oktobra izbio u njegovom stanu na Vračaru, dok je pokušavao da spase dete iz vatrene stihije.
Prema nezvaničnim saznanjima, požar je izbio u dupleks stanu na trećem spratu u kom je Jelić živeo sa porodicom, a sumnja se da su uzrok bili neispravni kablovi i električne instalacije.
U trenutku izbijanja vatre, njegova supruga i troje dece nisu bili kod kuće, dok se jedan od sinova nalazio na gornjem nivou dupleksa.
Kada je primetio gust dim, Jelić je bez razmišljanja krenuo ka dečjoj sobi kako bi izvukao sina.
Međutim, plamen i vatrena stihija brzo su presekli prolaz.
Zbog buktinje i dima, Jelić je bio primoran da izađe na prozor na trećem spratu gde je čekao pomoć spasilaca, dok je vatra zahvatila i njega.
Dan pre tragedije sahranio majku, bio na respiratoru do poslednjeg trenutka
Jelić je u požaru zadobio izuzetno teške povrede — opekotine na više od 30 odsto tela (ruke, leđa i glava) i teško oštećenje pluća od udisanja dima.
Iako je u Urgentni centar primljen u svesnom stanju, odmah je intubiran i stavljen na respirator.
Uprkos višednevnoj borbi lekara, preminuo je od zadobijenih povreda.
Tragedija je usledila nakon izuzetno teškog perioda za čitavu porodicu.
Naime, Jelić se nedavno vratio iz Australije, gde je boravio kao član delegacije Srpske pravoslavne crkve, a samo dan pre izbijanja kobnog požara sahranio je majku.
Bliski saradnik patrijarha i otac četvoro dece
Vladimir Jelić bio je dugogodišnji saradnik i pratilac blaženopočivšeg patrijarha Irineja, još iz vremena službe u Niškoj eparhiji, a nakon izbora Irineja za poglavara SPC prešao je u Beograd i nastavio rad u Patrijaršiji.
Kasnije je službu nastavio i kao saradnik patrijarha Porfirija.
Dok se peva heruvimska pesma dolazi do Carskih dveri, gde arhijerej ponovo umiva ruke, nakon čega ulazi u oltar.
Obaveza im je da čisti Presto i Žrtvenik od prašine, i da se brine o njihovoj čistoći.
Ipodakoni najcešce služe uz arhijereja, oblače ga, dodaju mu upaljene trikirije i dikirije radi osenjivanja naroda.
Podsetimo, ipođakon Vladimir Jelić, koji je bio upravnik Patrijaršijskog dvora i u vreme počivšeg patrijarha Irineja i od kada je na tronu Svetog Save patrijarh Porfirije.
Preminuo je sedam dana nakon požara u svom stanu na Vračaru, tokom koga je zadobio opekotine na oko 30 odsto kože i teško oštećenje pluća.
Iza sebe je ostavio suprugu Ivanu i četvoro dece: sinove Andreja i Marka, i ćerke Irinu i Milicu.
Povodom njegove smrti saopštenjem se oglasila i Srpska pravoslavna crkva, odajući počast njegovom stradanju i požrtvovanju za bližnje.
